0591 745 455

Icoon pinterest
Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
Icoon twitter
LinkedIn icoon

Blogs

Ik kijk Peter aan: “Je kende alle woordjes en zinnen en toch heb je een onvoldoende. Hoe kan dat denk je?” Peter antwoordt niet. Hij lijkt het zelf ook niet te begrijpen.

Ik ben sinds een paar weken Peters leercoach. Ik werk met hem aan verschillende vakken, maar met name aan het leren leren; hoe ga je om met de stof die je moet bestuderen voor een toets.
Het is nu al een paar keer gebeurd: Peter kent de stof, maar het cijfer op de toets is laag.

Ik lees de email van Diego’s mentor: “Diego is al meerdere dagen afwezig geweest en de school is nog maar net begonnen. Weet jij misschien meer?”
Op mijn agenda van vandaag staat:  afspraak maken met Diego om bij te kletsen. Direct regelen dus.

Diezelfde middag al zit ik met Diego buiten in de zon op een bankje. We praten over school, zijn bijbaantje, stage en nog veel meer. “Het gaat allemaal heel goed!” antwoordt hij op al mijn vragen.
“Moest je vandaag niet naar school?” vraag ik hem. Diego kijkt me aan en dan komen de verhalen.

Thijs doet langzaam de deur open en kijkt naar binnen. Hij is de laatste vandaag, de andere leerlingen zijn al naar huis. Na mijn begroeting komt hij verder, doet zijn oortjes uit, rugzak af en ploft neer. 

Hij pakt zijn aardrijkskunde boek uit de tas. Overmorgen een toets.

Ouders helpen bij huiswerk

Helft ouders kan kind niet helpen bij het huiswerk

kopt de krant. Ik herinner me een intake gesprek van een tijdje geleden. Zoon Patrick zit in 3 Havo met de nodige leerbeperkingen en alles behalve gemotiveerd.

Moeder haalde diverse mappen tevoorschijn. “Deze is van geschiedenis en deze van Nederlands. Voor Frans heeft hij volgende week dinsdag een toets en we zijn al druk met de voorbereidingen daarvoor bezig”. Patrick kijkt toe hoe zijn moeder de mappen op een stapeltje naast zich neer legt.

Ongemotiveerd kind

De leerling

Maandagmorgen 8.15 uur. Fokking muziek. Van een afstandje gooit Stefan zijn schooltas op tafel. Hij sjokt er achter aan. Hij zat gisteren tot 2 uur op Call of Duty, zijn benen zijn van spaghetti. Hij wil rustig aan zijn dag beginnen. Shut the fuck up. Alleen maar luisteren en een beetje schrijven.

 “Pak maar een keyboard,” zingt de lerares bijna, “we gaan het lied van vorige week oefenen.” Zijn klasgenoten lopen naar de kast.

“Uit die computer, NU!”

Voor de derde keer vanavond zet Tristan de computer uit en pakt zijn biologieboek.
Pas als moeder ziet dat het leerboek weer voor zijn neus ligt, gaat ze terug naar beneden.

Pagina's