0591 745 455

Icoon pinterest
Icoon google+
Icoon Instagram
Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
Icoon twitter
LinkedIn icoon

Blogs

Vrouw met een vraagteken over haar hoofd

Hoogbegaafdheid. Het is een term die ik de laatste tijd veel zie opduiken. De laatste jaren is de alertheid van ouders, jeugdprofessionals en scholen behoorlijk vergroot, waardoor kinderen die ‘anders’ zijn, dat wil zeggen gedrag vertonen waar extra aandacht voor nodig is, sneller onderzocht worden. Bij een groot aantal kinderen blijkt dat deze na een intelligentie-onderzoek, hoogbegaafd blijken te zijn. Wat is hoogbegaafd? Nou, daar verschillen de meningen nog wel eens over.

Foto E. Jaugsburg van glazen gebroken bol met natuur erin. Staat voor behoud van het milieu en bescherming van de natuur.

“Kevin, ik heb een verontrustend telefoontje van je mentor gehad”, zeg ik met een twijfelachtige toon. Ik schrok oprecht toen ik een boze mentor door de telefoon hoorde schreeuwen dat Kevin zijn woede-aanvallen ‘onhoudbaar’ beginnen te worden. Hij had, volgens de mentor, een grote mond tegen zijn handvaardigheidsdocent en liep zo maar de klas uit. Ook spreekt hij de woorden uit dat Kevin ‘bijzondere denkpatronen’ heeft: zo schreeuwt Kevin regelmatig dat ‘niemand hem begrijpt’.  

Een aap met zijn poot op zijn kop alsof hij nadenkt

Intelligentieonderzoek is vaak een van de eerste stappen in het diagnostisch proces: na de intake en de zogeheten ‘anamneses’, volgt er vaak een IQ onderzoek om de capaciteiten van een jongere of kind in kaart te brengen. Uit zo’n onderzoek komen dan getallen: een getal dat iets zegt over je verbale begrip, je performale capaciteiten en natuurlijk altijd hét cijfer waarop iedereen wacht: het totale IQ.

"Nee, stop maar! Je moet stoppen nu! Je haalt me toch niet over!" Ik kan een glimlach niet onderdrukken over zoveel vastberadenheid. Ik kom terug bij mijn zoon op het gesprek dat we enige tijd geleden hadden over zijn logopedielessen, vele jaren geleden. Hij vroeg zich af of het nog wat puntjes op de i kon zetten om nog eens naar een logopediste te gaan. Hij was niet bepaald fanatiek als klein jongetje met de oefeningen herinner ik me nog, dus misschien is er nog wat winst te behalen. Ik had bewondering voor zijn gedrevenheid en ging informeren voor hem in mijn netwerk. Goed nieuws want het kan nog steeds iets opleveren. Met dat bericht kwam ik ook terug bij hem en liet het vervolgens aan hem over wat er mee te doen.

Ga jij ook je wereld op de kop zetten?

Het heeft iets magisch, oud en nieuw, en dit jaar leek het wel iets meer magie te hebben dan voorgaande jaren. 2016 was in veel opzichten een heftig jaar. Niet alleen in mijn eigen leven (zowel privé als zakelijk), maar ook in die van de mensen om me heen leek het vooral te gaan om het loslaten, verwerken en beëindigen van allerlei zaken. Dit konden mensen, emoties of situaties zijn. Een jaar waarin we ook behoorlijk met ons zelf geconfronteerd zijn, want hoe ga je om met al die situaties?

Mijn collega kijkt me verbaasd aan als we samen van gedachten wisselen over een paar leerlingen.
Maar we zijn toch geen psychologen!
Als collega’s hebben we onderling regelmatig contact over de leerlingen waarmee we werken. Om elkaar te inspireren of bijvoorbeeld feedback te geven.

Pagina's