06 - 513 42 749

Icoon pinterest
Icoon google+
facebook icoon
Facebook Emmen
Facebook Coevorden
Icoon twitter
LinkedIn icoon

We lijken wel psychologen!

Mijn collega kijkt me verbaasd aan als we samen van gedachten wisselen over een paar leerlingen.
Maar we zijn toch geen psychologen!
Als collega’s hebben we onderling regelmatig contact over de leerlingen waarmee we werken. Om elkaar te inspireren of bijvoorbeeld feedback te geven.

Leerlingen willen soms echt hun verhaal even kwijt. Tijdens het werken ontstaan soms van die momenten en dan is het fijn om daar ook wat ruimte voor te geven.
Wanneer kinderen in de puberteit komen verdwijnen de ouders als het ware op de achtergrond en worden de peers (vriendengroep) steeds belangrijker. Natuurlijk zijn ouders nog steeds invloedrijk, maar alleen op bepaalde gebieden, zoals studie- en beroepskeuze.

Sociaal geaccepteerd worden speelt een steeds belangrijkere rol en dit kunnen kinderen in de puberteit toch het best onderzoeken en vinden bij leeftijdsgenoten. Veel hierover kun je ook lezen in het boek “Het Puberbrein”.
Voor ouders kan dit nogal eens frustrerend zijn, omdat ze het gevoel hebben dat ze nog vrij weinig van hun kind horen over wat hem of haar bezig houdt.

Voor een kind kan het toch fijn zijn om de gedachten en gevoelens eens te spuien bij iemand anders dan de leeftijdsgenoten. In sommige situaties kan het goed zijn om daar een hulpverlener voor te zoeken, maar dat is zeker niet altijd nodig.

Zelf praten met je puberkind is niet altijd gemakkelijk. Er is een leuk filmpje van Berthold Günster, de man achter Omdenken, hierover. Het specifieke stuk dat ik bedoel begint bij 5 minuut 40.

Het gaat over de manier waarop een vader probeerde in contact te komen met zijn puberzoon. Dit hele proces duurde een jaar. Een boeiend verhaal en ik geloof direct dat het werkt, maar als ouders wil je soms iets sneller een oplossing voor je kind dan pas over een jaar.

Als ouder is het dan soms beter om het los te laten en “over te geven” aan iemand anders.

Het is niet wat we direct pretenderen te doen; gesprekken voeren met je kind. Het is echter wel wat we regelmatig zien ontstaan. Soms is het iets dat altijd een onderdeeltje van het uur samen werken is, soms is het eenmalig en soms heeft een kind behoefte aan langer praten.

Het is fijn om te merken dat het ontladen effect heeft op studie en huiswerk. Frustratie en/of emoties van je afpraten kan er voor zorgen dat je je beter kunt concentreren op het werk dat er voor school te doen is.

Dus psychologen? Nee, zijn we niet. Luisteren naar het kind (en naar anderen met wie we werken)?

JA dat doen we!
 

1 november 2016

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.
2 + 0 =
Los deze eenvoudige rekenoefening op en voer het resultaat in. Bijvoorbeeld: voor 1+3, voer 4 in.