0591 745 455

Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Kun jij goed luisteren?

Communiceren doen we dagelijks natuurlijk, zowel verbaal als non-verbaal. Sommige mensen hebben heel wat te praten en anderen daarentegen praten heel weinig.

Veel praten is niet altijd een teken van goed kunnen communiceren. Goed kunnen communiceren heeft ook met luisteren te maken. Luisteren is niet een vaardigheid die we allemaal als vanzelfsprekend beheersen.

Misschien heb je zelf ook wel eens het gevoel gehad dat je praat tegen een muur. Je vertelt iets  aan een ander en het lijkt alsof de ander helemaal niet begrijpt waar het over gaat en waar je het over hebt. Misschien probeer je nog eens het zelfde uit te leggen in andere woorden, maar het lijkt gewoon niet over te komen.

Of je hebt iemand iets verteld en enkele dagen later of soms dezelfde dag nog zegt die persoon iets waardoor je je realiseert dat hij of zij helemaal niet gehoord heeft wat je vertelde!

Het kan enorm frustrerend zijn als je het gevoel hebt dat er niet naar je geluisterd wordt, dat je niet gehoord wordt, dat een ander niet begrijpt wat je wilt zeggen.

Goede communicatie is de basis van een relatie en dat gaat niet altijd van een leien dakje. Sommige mensen hebben het zelfs nodig zich hierin te trainen voordat ze in staat zijn een werkelijk goede gesprekspartner te zijn.

Dat er even iets mis gaat tijdens het gesprek met de buurman hoeft nog niet direct een groot probleem te zijn. Misschien kom je wat gefrustreerd naar huis, omdat die goede man echt niet begreep wat je bedoelde of dat je het gevoel had dat je langs elkaar heen stond te praten, maar het hoeft  geen echt groot probleem te zijn.

Anders wordt het wanneer deze communicatieproblemen telkens plaatsvinden tussen jou en je partner, tussen jou en je kind (als opvoeder, als docent, als ouder). Eén van de twee voelt zich niet gehoord en heel vaak voelen beide zich niet gehoord.

Ik was een keer getuige van een gesprek tussen een docent en een leerling. De leerling trok vaak zijn eigen plan wat er in resulteerde dat hij heel vaak lessen miste, vrijwel geen huiswerk maakte etc. De docent wilde een goed gesprek met de leerling en vroeg hem daarom om langs te komen.

Ik was zeer benieuwd naar deze leerling en vooral ook naar zijn motieven en zijn kant van het verhaal over het niet volgen van lessen en het verzuimen van het maken van het huiswerk.
De leerling zat geduldig tegenover de leraar die van wal stak. Er kwam een heel verhaal over wat er allemaal was gebeurd, volgens de docent, en wat hij er allemaal van vond.

Vervolgens kwamen er allerlei adviezen en tips en vooral waarschuwingen over hoe het verder moest gaan. De leerling zat en luisterde geduldig. Af en toe knikte hij wat instemmend.

Ik wachtte nog wat af want ik bleef zeer benieuwd naar het verhaal van de leerling. Hij liet het allemaal over zich heen komen en leek me helemaal geen onaardige jongen. Dus wat maakte nou dat hij deed wat hij deed. Ondertussen dat de docent zijn betoog afstak tegen de leerling, ontstonden er vragen in mijn hoofd en werd ik steeds nieuwsgieriger naar zijn verhaal. Het verhaal van de docent, moet ik eerlijk bekennen, boeide me niet dus luisteren naar hem deed ik niet.

En opeens was het afgelopen. De docent staakte zijn betoog met nog een: “en nou voortaan dit niet meer laten gebeuren hè!” en de leerling verliet de kamer. Ik keek hem na, keek nog eens naar de docent en vroeg me verbaasd af of ik iets gemist had in het hele gebeuren.

De kans dat de gebeurtenissen, waar de docent en de school zo’n enorme moeite mee hadden, zich gingen herhalen was heel groot. Tenslotte was er geen aandacht besteed aan de oorzaak van het hele verhaal.

Ik probeerde bij de docent nog wat los te peuteren over de achtergronden van de leerling. Ook daarover had de docent heel wat te vertellen en hij wist vrijwel exact hoe de vork in de steel zat. Op mijn vraag hoe de leerling zelf in het verhaal stond, kon hij echter geen antwoord geven.
Gemiste kans dus!

Net als deze docent lijken heel veel mensen gedachten te kunnen lezen.

Hoe vaak denk jij dat je al weet wat de ander gaat zeggen?
Onderbreek je het verhaal van de ander wel eens, omdat je daarover ook iets te zeggen hebt?

Echt luisteren, betekent even niet met jezelf bezig zijn. Even niet bezig zijn met jouw visies en overtuigingen ergens op en niet bezig zijn met je eigen gedachten.

Luisteren is in feite achterover leunen en binnen laten komen wat de ander zegt. Op deze manier ben je ook in staat om tussen de woorden door te luisteren. Wat zijn de gevoelens en gedachten die de ander heeft bij het vertellen van zijn verhaal.

De ander voelt zich begrepen en zal meer bloot geven van zichzelf. Een echt gesprek kan op gang komen met aandacht voor elkaars verhaal en elkaars emoties. Vanuit deze manier van communiceren kan er, wanneer dat nodig is, een basis gelegd worden voor verandering.

Ben jij in staat echt te luisteren naar de ander?

Geef jij wel eens ongevraagde adviezen?

Begrijp jij de ander echt of denk je dat je dat doet?

Ik lees graag je reactie hieronder!

Het prachtige gedicht van Leo Buscaglia voeg ik graag toe aan dit artikel.

 

 LUISTEREN

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen waarom
ik iets niet zo moet voelen als ik het voel,
dan neem je mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat je iets moet doen om
mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken

Dus, alsjeblieft, luister alleen maar naar
me en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten, wacht dan even en 
ik beloof je dat ik op mijn beurt naar jou 
zal luisteren.

Leo Buscaglia

24 november 2013

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.