0591 745 455

Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Ik heb geen mening hoor!

Als we er met zijn allen niks van vinden, dan wordt het ook niks!

Ken je dat van die mensen die overal een mening over hebben? Ik heb zo’n vriendin en af en toe heb ik even geen zin in contact. Ze heeft over van alles een mening. Niet zo maar een mening, nee…. een uitzonderlijk sterke mening!

Er zijn dan van die  momenten dat ik stilletjes bij me zelf denk: “Kun je ook gewoon even niets zeggen en het laten zijn….”. Nee dus! Dat kan ze niet. Van van alles vindt ze iets. Ik heb haar eigenlijk nog nooit horen zeggen: “Oh dat ken ik niet, ik weet daar niets van.”

Af en toe dus liever even geen contact, even “rust”. Toch duren die “geen-contact-momenten” nooit zo lang. Ik vind het namelijk, stilletjes, ook heel verfrissend om haar mening over zaken te horen. Het houdt mij scherp, ik spiegel me eraan. Heel vaak ben ik het niet met haar eens, maar dat is eigenlijk niet zo erg. Het zet mij weer aan tot denken. Vind ik echt wat ik (tot dan toe) vind? Moet ik mijn mening bijstellen? Zit er iets van waarde in haar mening?

Niet dat ik dat alleen bij deze vriendin heb hoor. De meningen van         anderen  vind ik eigenlijk altijd wel interessant om te horen. Vaak hoor ik ook graag wat maakt dat ze vinden wat ze vinden (vaak nog interessanter).

Onze hele wereld is gebaseerd op gedachten en meningen. Nadat we een gedachte ergens over hebben, kunnen we dat in een mening naar buiten brengen en kunnen zaken gaan manifesteren. Zo werkt het nou eenmaal. We nemen actie vanuit dat wat we vinden.

Dan heb je nog een ander belangrijk aspect. Wij die dezelfde mening hebben, zijn krachtiger dan die ene alleen. Eigenlijk wel logisch, maar realiseer je je dat wel?

Samen sta je sterk toch! Wil je die kracht echter samen “uitstralen”, zal je wel eerst moeten weten of er meer zijn die hetzelfde denken dan jij.

Het uiten van je mening is dus in alle opzichten belangrijk. De ander kan zich spiegelen aan jou, jij spiegelt je aan een eventuele reactie van de ander. Je kunt je gesterkt voelen in anderen die hetzelfde vinden.

Dan nu toch maar even over het onderwijs. Ben je van mening dat het onderwijs inspirerend is voor een leerling? Vind je dat het een leerling helpt zich een mening te vormen over dat wat nou echt bij hem of haar past, welke beroepskeuze geschikt is?

Gaat de leerling met plezier naar school? Houdt hij of zij van leren, studeren? Maakt een leerling met plezier zijn huiswerk? Inspireert het hem tot het leren van andere zaken. Biedt school een positieve uitdaging?

Sta je misschien voor de klas? Genieten jouw leerlingen van jouw lessen?  Zijn ze actief betrokken bij de les, gewoon omdat ze het leuk vinden? Zijn ze bereid zich meer te verdiepen in je vak dan enkel dat wat “moet”?

Wie heb je voor ogen bij het lezen van al deze vragen? Je kind, je kleinkind, je leerling?

Knik jij instemmend bij al deze vragen? Dan moet je vooral niet reageren! Er  is geen enkele reden voor dat het onderwijs ook maar iets veranderd. Jij bent tevreden met zoals het is.

Heb je af en toe geschud met je hoofd? Heb je af en toe eens getwijfeld bij het lezen van een vraag of het wel zo is? Dan lijkt me dat al reden genoeg om je mening te laten horen.

Inspireer anderen met jouw mening? Hoe ziet het betere of misschien, ideale onderwijs er volgens jouw uit?

Soms is het niet aan de orde om te weten “hoe” iets veranderd moet  worden. Alles begint met duidelijk hebben welke kant we op willen. Hoe zou het er uiteindelijk uit moeten of kunnen zien?

 Kortom: Wat vind je ervan? 

16 april 2014

Reacties

Dag hallo Tja wat vindt ik ervan? Wij wonen sinds maart 2013 in Canada. Een zoon van 15 die van speciaal onderwijs kwam ivm PDD-NOS en een zoon van 13 die van het speciaal onderwijs kwam ivm met lager dan volgens Nederlandse normen van IQ. En nu na een jaar heb ik twee heren die mogelijk zelfs nog gaan studeren. Ze gaan graag naar school geen gepest en krijgen blijkbaar wat ze nodig hebben om tot bloei te komen. Ik wordt serieus genomen en wordt gevraagd om in een speciaal voor mijn zoon van 13 georganiseerde vergadering te komen vertellen over mijn kind en te luisteren wat hun plannen zijn en hoe ze hem verder willen helpen. Lager IQ hier glimlachen ze en zeggen als we voor al deze bijzondere mooie kinderen een aparte school moesten op zetten... Kinderen met Down lopen hier ook gewoon rond. In de maatschappij worden ook oudsten en gehandicapten gewoon gewaardeerd in het arbeidsproces. Het kan dus anders en hoor mijn oudste zoon na twee weken na aankomst zeggen mam ik voel me al veel helderder in mijn hoofd. Misschien komt het ook doordat we nu buiten af wonen wilde dieren, echte stilte, echt donker mega veel sterren. Het terrein verkennen langs het beekje lopen enz. Het was een hele gok maar het kon bijna alleen nog maar beter worden. Met een schone lei beginnen maar hoe je dat in Nederland voor elkaar zou moeten krijgen ik weet het echt niet. Jaren gevochten voor erkenning en begrip van hun hooggevoeligheid. Wisselend van school naar school werd het wel beter maar zoals nu dat was echt niet wat voor hen was uitgestippeld. De toekomst ligt weer open ze kunnen weer echt dromen. Dromen waar maken net zoals wij wilden voor ons zelf en hen. Ik ben dankbaar! Groet Bianca

Wat ontzettend mooi om te lezen, Bianca. Wat zul je blij zijn dat je deze stap gezet hebt. Het is heel inspirerend om dit te lezen en te horen hoe er op een andere plek weer heel anders mee omgegaan kan worden. Dat de kinderen zo reageren is een groot cadeau. Misschien is het de omgeving, misschien de school, misschien de combinatie. In elk geval in alle opzichten een enorme verbetering. Mooi om te lezen hoe je oudste kind het direct al zo kan verwoorden. Zo snel kan het dus gaan, wanneer de omstandigheden beter zijn.

Ik vind het als leerkracht in het basisonderwijs en ook als ouder van inmiddels twee volwassen kinderen erg belangrijk dat er goed en serieus naar kinderen wordt gekeken en geluisterd. Hoe zitten kinderen in elkaar, wat willen ze weten, wat vinden ze interessant? Dit betekent niet dat zij als prinsen en prinsessen kunnen knippen met de vingers ,zodat alles wat ze willen ook meteen gebeurt. Zelf moeten ze er ook van alles aan doen om goed te kunnen functioneren. Het is belangrijk dat ze leren omgaan met verantwoordelijkheid, doorzetten/moeite doen voor iets, luisteren naar anderen, elkaar respecteren. Om later goed te kunnen functioneren in onze maatschappij zijn deze aspecten erg belangrijk. Deze dingen kunnen ze leren van de mensen om hen heen; van ouders, familie, kennisen en van de leerkrachten op school. Belangrijk is dat dat liefdevol gebeurt door, daar waar het nodig is, te corrigeren op een respectvolle manier. Het onderwijs van tegenwoordig leidt kinderen op voor beroepen die nu misschien nog niet bestaan. Dat wringt weleens. Belangrijk is om aansluiting te vinden bij de kinderen van deze tijd, zonder bovenstaande aspecten uit het oog te verliezen, want vooral doorzetten om je iets eigen te maken is in alle tijden van belang. Emmy

Ik ben het helemaal met je eens, Emmy. Het is een veranderproces waarbij aan beide kanten geïnvesteerd moet worden. Ik geloof zeker dat de investering van de kinderen groter wordt wanneer we aansluiting met ze vinden en maken. Bedankt voor je reactie!

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.