0591 745 455

Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Hoeveel druk moet en mag je uitoefenen?

Kind met toetsstress

Ik geloof niet dat er iemand is die zich op zijn gemak voelt bij het moeten van iets.
Iedereen kent wel een bepaald gevoel van weerstand of zelfs weigering wanneer een ander je iets op wil leggen of aangeeft dat iets moet.

In het volwassen worden leer je hier mee om te gaan en te accepteren dat er regelmatig inderdaad dingen moeten.
Bij kinderen echter kun je nog heel goed de weerstand bespeuren en het effect hiervan bemerken.

Op school wordt er regelmatig getoetst. Naast de regelmatige toetsen zijn er ook nog de toetsweken. Weken wanneer het bol staat van de toetsen. Overbodig om te zeggen dat dit drukke weken zijn voor de leerlingen en dat de stress soms erg hoog kan zijn.

Het liefst zien we in school kinderen die graag naar school gaan, gemotiveerd zijn om te leren. Het allermooiste is wanneer ze intrinsiek gemotiveerd zijn. Motivatie van binnen uit. Niet omdat er een goed cijfer gehaald moet worden of omdat je omgeving anders teleurgesteld in je is, maar gewoon om dat het kind het zelf leuk vindt om iets te leren en zichzelf met die kennis te verrijken.

Utopie zou je denken en misschien is dat inderdaad wel zo. Het zou echter een fantastische doelstelling zijn in het onderwijs, is mijn mening.

Tijdens de  1-op-1 begeleidingsuren die we geven, is het ontzettend fijn om te zien dat kinderen plezier in het leren terugkrijgen. Een goede planning kan wonderen doen en het overzicht dat ontstaat brengt rust. Wanneer er een toets is, zien we wat  meer gedrevenheid ontstaan om de toets ook echt goed te maken. Tenslotte zijn mooie cijfer erg goed voor je zelfvertrouwen.

Tijdens toetsweken zien we bij meerdere kinderen weer een tegengestelde reactie ontstaan. Daar waar we vooruitgang boekten, kinderen gemotiveerder werden, moeten we tijdens toetsweken alle zeilen bijzetten om deze vooruitgang te behouden of weer terug te krijgen.

Kinderen die moeite hebben met het plannen, faalangstig zijn en helemaal de leerlingen met een leerbeperking als PDD-Nos of autisme zien we in de meeste gevallen wat afglijden bij overvolle toetsweken.  Het voelt soms net alsof alles wat we opgebouwd hebben aan motivatie en ritme in schoolzaken opeens afgebroken wordt.

Leerlingen zien door de bomen het bos niet meer. Kunnen het niet volhouden om telkens weer opnieuw zich tot leren aan te zetten en zich goed voor te bereiden op de volgende toetsen die komen gaan.
Wanneer er een vakantie aankomt hunkeren leerlingen naar de vrije dagen.
Willen ze echter  niet teveel achterstanden oplopen en niet in gevarenzones terecht komen van “niet overgaan”, kunnen ze bijna niet anders dan door blijven gaan met leren en leren.

Het zijn de periodes waarin ik me afvraag waarom we überhaupt naar school gaan. Is het niet zodat we onszelf kunnen verrijken met kennis? Is het niet zodat we tijdens onze schoolperiode kunnen gaan ontdekken wat onze talenten zijn? Is het niet omdat we ons willen voorbereiden op een toekomst waarin we onze kwaliteiten en talenten kunnen gaan inzetten in de maatschappij?

Ik betwijfel of dit de manier is waarop we dit zullen gaan bereiken. De druk op het moeten leren van allerlei dingen, de druk op het telkens maar weer getoetst worden, waarbij de nadruk meer op het toetsen ligt dan op het daadwerkelijk opdoen van kennis is niet datgene wat de motivatie tot leren bevordert.

Aan de ene kant is het best heel leerzaam om met een andere blik naar kinderen te kijken en te zien wat het moeten met iemand kan doen.
Als volwassene ben je al zo in het gareel gedrukt/gekomen dat je primaire reacties al zijn omgevormd tot meer aangepaste reacties.

Toch geloof ik zeker dat er in de basis van de volwassene nog wel dezelfde weerstand en weigering aanwezig is als bij kinderen. Er zijn volwassenen die dit ook nog wel goed kunnen benoemen.
Het kan heel verrijkend zijn om je bewust te zijn van je eigen reacties op moeten. Het stelt je in staat je eigen gedrag op het gebied hiervan ten opzichte van je kind, leerlingen etc. onder de loep te nemen. Hoe ga jij om met al de zaken die moeten en hoe communiceer je dat weer door naar het kind?

Via onze eigen ervaringen, onze eigen schoolperiodes dragen we als vrijwel vanzelfsprekend ook de dingen over op onze kinderen. In hoeverre “motiveer” jij je kinderen via moeten?

Ik lees of hoor graag je reactie!

24 oktober 2013

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.