0591 745 455

Icoon pinterest
Icoon google+
Icoon Instagram
Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
Icoon twitter
LinkedIn icoon

Het verschil tussen kinderen met een IQ van 80 en 145+

Vrouw met een vraagteken over haar hoofd

Hoogbegaafdheid. Het is een term die ik de laatste tijd veel zie opduiken. De laatste jaren is de alertheid van ouders, jeugdprofessionals en scholen behoorlijk vergroot, waardoor kinderen die ‘anders’ zijn, dat wil zeggen gedrag vertonen waar extra aandacht voor nodig is, sneller onderzocht worden. Bij een groot aantal kinderen blijkt dat deze na een intelligentie-onderzoek, hoogbegaafd blijken te zijn. Wat is hoogbegaafd? Nou, daar verschillen de meningen nog wel eens over. Vanaf een Totaal IQ van 130 wordt er gesproken van hoogbegaafdheid. Anderen zeggen echter dat hoogbegaafdheid meer is dan een IQ score: eigenschappen als het probleemoplossend vermogen van een kind tellen hierbij ook mee. Daarnaast wordt er in de praktijk steeds meer onderscheid gemaakt in gradaties van hoogbegaafdheid. Een kind met een totaal IQ van 125 dient anders  behandeld te worden dan een kind met een totaal IQ van 145 of hoger. Ik spreek hier steeds van totaal IQ, omdat ik zelden hoor dat er ook goed wordt gekeken naar performaal of verbaal, laat staan de aparte onderdelen van de WISC-II (of inmiddels WISC-V). Hele cursussen en workshops worden gegeven over het onderscheid tussen deze kinderen en scholen wijzen kinderen af omdat ze té hoog of té laag scoren. Ook de manier waarop getest wordt, ligt vaak onder vuur. Voornamelijk door hoogbegaafdheid-experts en ouders. Want, als je geen kennis hebt deze kinderen, kun je niet het volle potentieel eruit halen bij een test. 

Is dat wel zo? Wat is de juiste manier van testen? Is dat het goed volgen van de handleiding van de intelligentie-test, zodat het onderzoek niet onderhevig is aan contextuele factoren? Of is dat het volledig afwijken van de handleiding, en compleet de leerstijl van het kind aanhouden? Is het allebei? Is het geen van beiden? 

Gesteld wordt dat kinderen die vermoedelijk hoogbegaafd zijn, sensitief getest moeten worden. Dat wil zeggen, afwijken van de handleiding, om hun volle potentieel bloot te leggen. De vraag die ik mij stel: waarom doen we dit alleen bij deze doelgroep? En niet bij alle kinderen? Zouden alle kinderen niet hiervan profiteren?  

Aan de andere kant, we leven in een gestandaardiseerde wereld. Onderwijs, basis en voortgezet, is gestandaardiseerd. Ons leven daarna, de werkplek, gaat ook uit van de ‘gemiddelde’ mens. Wanneer we kinderen, met name hoogbegaafde kinderen, sensitief testen, gaan we er dan niet aan voorbij dat deze kinderen óók moeten overleven  in de ‘echte’ wereld met gestandaardiseerde normen? Laten we wel wezen, er is geen werkgever die eerst aan een werknemer vraagt hoe hij of zij de werknemer voldoende uitdaging kan bieden en in wat voor soort omgeving de werknemer het beste functioneert. Bovendien is de huidige werknemer ook flexibel en wordt adaptief vermogen hoog gewaardeerd in onze huidige maatschappij. 

Naast de vraag ‘hoe testen we kinderen’, kun je ook de vraag stellen ‘waarom testen we kinderen’. Waarom is het waardevol te weten dat een totaal IQ 80, 100, 120 of 145+ is? Waarom kijken we überhaupt naar dat totaal IQ? Wat vertelt dat ons?  

Intelligentie-onderzoek kan ontzettend waardevol zijn, maar niet vanwege het totaal IQ. Onderzoek vertelt je wat de verwerkingssnelheid van een kind is, of hij talig is of niet, of er problemen met het werkgeheugen zijn of niet, of het gericht is op details of het geheel… Onderzoek vertelt je wat de beste aanpak is voor het kind. Ik pleit daarom voor 2 IQ cijfers. Eén gestandaardiseerd, en één waarbij je, wanneer het kind dreigt te stagneren bij de vragen, verschillende methoden uitprobeert om te kijken of je op een andere wijze wél het antwoord krijgt. Door deze apart te noteren krijg je een beeld van hoe het kind functioneert in onze ‘gestandaardiseerde’ maatschappij, maar ook wat het volledige potentieel is van het kind wanneer het op zijn niveau en zijn leerstijl wordt aangesproken. Hierbij maakt het uiteindelijke IQ niet uit. Ieder kind, met ieder IQ, is uniek. Bij ieder kind dien je sensitief te zijn en om te gaan op zijn of haar niveau. Ieder kind dien je te ondersteunen om zo veel mogelijk adaptief te zijn in onze gestandaardiseerde wereld en om te gaan met moeilijkheden. Of dat nou een totaal IQ is van 80 of 145+.

Lees hier meer over onze intelligentie-onderzoeken. 

 

4 januari 2019

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.