0591 745 455

Icoon Instagram
Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Geef jij feedback?

Feedback

Als een leerling een toets gemaakt heeft, is hij of zij natuurlijk erg benieuwd naar het resultaat. Welk cijfer wordt het en, wat meestal de belangrijkste vraag lijkt, haalt het mijn gemiddelde niet omlaag!

Ikzelf ben meestal net zo nieuwsgierig, tenslotte hebben we hard gewerkt aan de voorbereiding en kent de leerling de stof meestal goed.

Mijn nieuwsgierigheid heeft meestal niet zo zeer met de hoogte van het cijfer te maken als eerder met het feit of de voorbereiding ook goed is geweest en of de aanwezige kennis aantoonbaar was. Een beetje een verheven zin, maar ik wil dus eigenlijk gewoon weten, was er op de toets ook te zien dat je het goed kende?

Soms blijkt dat die twee dingen niet met elkaar te rijmen zijn en dan is na een goede bestudering van de leerstof een laag cijfer het resultaat. Soms snap ik het omdat er meer aan de hand is, bijvoorbeeld faalangst. Soms ben ik echter ook zeer verbaasd en is mijn eerste vraag meestal: “wat is er dan niet goed gegaan?”

Dit is een vraag die de leerling regelmatig niet weet te beantwoorden. Net zo regelmatig komen er wat vage antwoorden en soms weten ze iets meer te zeggen in de trant van: “ik heb wat domme fouten gemaakt”. Afhankelijk van het soort toets dat ze gemaakt hebben, vraag ik wel eens of het mogelijk is de toets in te zien. Soms lukt dat, met ook weer de nadruk op soms.

Ik heb een tijdje mee mogen lopen op een school in Duitsland. Het verbaasde me hoeveel tijd er besteed werd aan het bespreken van de toetsen. Het werd gezamenlijk nagekeken, besproken, alles werd opnieuw opgeschreven. Arbeidsintensief, maar veel leerzamer.

Ongetwijfeld zal er regelmatig een toets wel grondig besproken worden. Het feit ligt er dat leerlingen het niet als dusdanig ervaren. Ze lijken alleen met het cijfer bezig te zijn en niet met het feit dat het een moment is om jezelf te toetsen. Wanneer een leerling dat signaal afgeeft, via de reacties die ik bijvoorbeeld hoor, zullen we ons af moeten vragen of het ook anders zou kunnen.

Waar het hier om gaat is, feedback. Inzicht krijgen in wat er niet goed ging, door duidelijke feedback. Feedback op een manier die uitnodigt naar jezelf en de manier waarop je leert te kijken.

Om goede feedback te kunnen geven is het belangrijk om te zien of onze boodschap over is gekomen. Kijken naar de ander, informeren en controleren of de ander iets met onze feedback heeft gedaan. Wordt er niets mee gedaan? Dan wordt het tijd dat we naar onszelf kijken. Hoe geven we feedback? Hoe kunnen we dat aanpassen, veranderen om het doel te bereiken?

In feite is het een voortdurende wisselwerking tussen jezelf en de ander(en). In andere opvoedkundige situaties speelt het zelfde. Je wil je kind helpen op te groeien, zich te ontwikkelen en volwassen te worden.

Om dit te kunnen heeft het kind feedback nodig. Wanneer je nooit verteld wordt waarom iets goed of niet goed is, is er niets om te leren. Wanneer je bij je kind niet vraagt naar situaties, hoe het gehandeld heeft, waarom het zo heeft gehandeld, wanneer je niet in gesprek gaat over situaties die het kind meemaakt, wanneer je niet jouw ervaringen, kennis en wijsheid deelt……

Dan valt er niets te leren. Je leert door wat je van uit je omgeving aan reacties krijgt. Dat geeft je ervaringen waaruit je verder kunt ontwikkelen. Wil je als opvoeder daar een rol in spelen, dan zal je je eigen rol daarin onder de loep moeten nemen.

Ben jij je bewust van hoe je feedback geeft en of het doel bereikt wordt?

27 juni 2013

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.