0591 745 455

Icoon Instagram
Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Een methode? Hoezo?

Moeder fronst haar wenkbrauwen. “Jullie werken niet volgens een methode?” Ik doe een intakegesprek bij Julia thuis. We zitten aan de keukentafel: Julia, haar moeder, zus en ik. Er zijn al heel wat frustraties de revue gepasseerd: Julia is niet gemotiveerd, haar cijfers zijn te laag, de kans op zittenblijven is groot als het zo doorgaat. Julia zucht eens en kijkt haar moeder aan. Ze wordt er zichtbaar zelf ook niet vrolijk van, maar weet ook niet meer wat te doen. School vindt ze niks aan. Handbal is veel leuker. Moeder helpt Julia met plannen. Ze mag nog maar 2x in de week naar handbal. Julia’s zus helpt met Duits en Frans. De cijfers blijven echter laag en Julia’s moeder zit met de handen  in het haar. “Er moet nu iets gebeuren en daarom heb ik je gebeld.” Alle frustraties zijn er uit gegooid en moeder wil nu van mij een reactie. Ik vertel hoe we werken. Individueel, op maat, een uur lang, samen met een coach die bij de leerling past. We werken aan alles: inhoudelijk, motivatie, eventuele leerbeperkingen, wanneer ze langs kan komen en dat er ook andere leerlingen zijn. Moeder luistert aandachtig en laat me praten. Ze reageert amper op mijn verhaal. Niet met woorden en niet met lichaamstaal. Dan hoor ik dat ze wel een reactie heeft: “Welke methode gebruiken jullie;  volgens welk plan werken jullie?” “Methode?” herhaal ik en kijk haar aan. Ik wil eigenlijk zeggen dat we onze COE (Het Centrum Ontwikkeling en Educatie) methode gebruiken, maar ik zie dat ze daar niet tevreden mee gaat zijn. Onze methode is dat we de leerling volgen. We hebben geen vastgesteld plan. De leerling komt bij ons binnen en  we besteden tijd aan de kennismaking. Een andere kennismaking dan tijdens het intakegesprek. Het eerste uur samenwerken geeft zicht op de manier van werken van een leerling. Hoe gebruik je je agenda? Hoe bereid je je voor op toetsen? Hoe maak je je huiswerk? Dan aan de slag met de stof, wat moet je op dit moment doen en hoe doe je dat? Het eerste uur geeft ons heel veel informatie over hoe de leerling leert en waar hij of zij tegen aan loopt. Als we na dit uur een plan zouden maken, zouden we het onszelf heel gemakkelijk kunnen maken. Elk nieuw uur dat Julia komt, weten we dan precies wat we gaan doen. Julia weet wat ze mee moet nemen en wat ze elk uur kan verwachten. Heel duidelijk en heel consequent. Wat wij echter willen, is contact maken met Julia. Haar volgen in het proces. Met het werken volgens een plan, vinden wij dat we Julia te kort doen. Mensen ontwikkelen zich in contact. Dat betekent dat er ook andere zaken naar voren kunnen komen. Dingen die niet genoemd zijn tijdens het intakegesprek, die Julia nog niet durfde te zeggen of waar ze niet aan gedacht heeft. We kijken naar wat een leerling op welk moment nodig heeft en zetten dat in. Als we het niet zelf kunnen, zoeken we samen naar een oplossing. In het contact met de ander, in de echte verbinding, gaan mensen zich openen. Onzekerheden en angsten worden geuit, onbewuste zaken worden zichtbaar. Ook het contact met de ouders is hierin  belangrijk. Regelmatig verslag doen, evalueren, vragen stellen, bevindingen delen, dat is de weg die wij in de begeleiding willen volgen. Dit zijn de zaken waarmee we echt aan de slag kunnen en die maken dat er echt veranderingen gaan optreden.  Als de onbewuste zaken bewust gaan worden, kan je er mee aan het werk. Moeder lijkt overtuigd en Julia gaat starten met een coach. Twee weken later krijg ik een berichtje van moeder: “Julia komt telkens zo blij en gemotiveerd bij jullie vandaan!” Ik lees je reactie graag hieronder!

17 mei 2015

Reacties

OH, dit is lekker om te lezen Lieza en al zo oud. In mijn werk als groepsleider werkte ik net zo en de reactie waren niet om hier even te beschrijven. Zelfs binnen de opleiding IW die ik deed vond men het niets. Ik werkte niet volgens een methode en reageerde maar dat is op zich al een methode mevrouw. Ik werk vanuit mijn contact met de bewoner/cliënt, dat hier later een leuke methode bij past prima. Die gezichten vergeet je niet snel. Totdat je net als jij duidelijk maakte om wie het ging en wat je voor ogen staat. Ook nu binnen school zoekt men eerst het probleem en dan de leerling. Ik kan dat niet wil eerst kennis maken, contact hebben en joepie dan kunnen we samenwerken en volgt resultaat. Ben ik toch goed bezig, bedankt voor je blog. Groet Geert

Het heeft denk ik ook met een vorm van controle behoefte te maken. Het willen onderbrengen in een hokje. Daarmee doe je echter het individu te kort. Wij genieten juist van het proces en met name van de dingen die langzamerhand ontstaan. Dat wat mettertijd ontstaat is veel waardevoller en belangrijker vaak dan wat bij aanvang "de vraag/het probleem" is.

Wat een mooi en duidelijk stuk Lieza. Inderdaad ouders willen graag houvast, welke methode... Maar hoe prachtig is het om aan te kunnen sluiten bij het kind, waar het kind op dat moment zich bevindt en kijken naar het totaal plaatje. Als een kind ergens blij vandaan komt, betekent dat het plezier heeft en open staat om zaken op te pikken. Leren gaat zo veel makkelijker vanuit verbinding. En hoe spannend kan het zijn om elke keer opnieuw te kijken, dit vergt een mate van flexibiliteit en loslaten van de coach.

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.