0591 745 455

Facebook logo van de facebookpagina van het Centrum Ontwikkeling en Educatie
LinkedIn icoon

Alleen de gymleraren hebben er zin in

“Alleen de gymleraren hebben er zin in.”

De twee vriendinnen zitten op de praatstoel en ze steken hun meningen niet onder stoelen of banken. Ik ben altijd benieuwd naar de ervaringen van leerlingen met het onderwijs, met school, met docenten en met de vakken. Tijdens de intake gesprekken vertellen ze al veel, maar ook tijdens de begeleidingslessen.

Carla komt voor plannen en Manon voor wiskunde. Ze zijn te vroeg en zitten gezellig bij me op de bank met een kopje thee. Ze vertellen honderduit. Vooral als het over de leraren gaat, ben ik benieuwd wat de leerlingen raakt, wat ze boeit, wat weerstand op roept. Carla heeft zo haar ervaringen. “Ik wilde van de Mavo naar de Havo”, maar eigenlijk werd me op de basisschool al verteld dat ik geen Havo kind ben”. Ze lieten me al vroeg weten dat mijn ouders me maar naar de Mavo moesten doen. Havo zou ik niet redden. Ik kijk haar aan en probeer emotie te ontdekken. Die heeft ze goed weggestopt. Ik denk terug aan het eerste gesprek dat ik met moeder had aan de telefoon. “Mijn dochter is erg onzeker geworden in de loop van de tijd, eigenlijk is dat al op de basisschool begonnen”. Is dit wat ze bedoelde? Gedurende haar Mavo jaren heeft Carla regelmatig gehoord dat ze niet op Havo moest rekenen. Mavo was al zwaar genoeg voor haar. “Ik wil echter Havo doen” zegt Carla vastbesloten. Toen ik naar een voorlichting wilde over doorstromen naar de Havo zei de docent voor de groep tegen me: “Jij hoeft hier niet te zijn, dit is niets voor jou, jij kunt dit niet.” Carla wil toch Havo en zet door. Inmiddels is ze halverwege het vierde jaar en wil graag begeleiding om meer overzicht te krijgen en beter te kunnen plannen. We gaan graag met haar aan de slag. “Die leraren hebben er eigenlijk helemaal geen zin in om voor de klas te staan” zegt Manon met het gezicht gekeerd naar Carla. Manon heeft problemen met wiskunde. “Ik ben een tijd ziek geweest en heb daardoor achterstanden opgelopen.” Ze vertelt dat de docent geen zin heeft om haar vragen telkens weer te beantwoorden.

“Weet je dat nu nog niet, ik ga het niet nog eens uitleggen!”

is wat ze regelmatig hoort. Ze is gestopt met vragen en komt voor begeleiding nu bij ons. Manon zucht eens diep. Inmiddels zijn Carla en Manon het erover eens dat ze op een slechte school zitten. Ik kan me voorstellen dat ze die conclusie trekken, nadat ik hun verhalen zo hoor. Terwijl ze nog eens nippen aan hun thee komen er nog meer verhalen naar boven. “En dan heb je ook nog……” Het kost ze geen enkele moeite om nog wat vervelende ervaringen op te rakelen. Ik begin me af te vragen of de meiden ervaringen hebben met docenten die er wel zin in hebben en wel gemotiveerd zijn hen te begeleiden. Carla beantwoordt de vraag in mijn gedachten:  “de gymleraren, dat zijn de enigen die er wel zin in hebben.” Hun gedrevenheid om door te gaan, maakt indruk op me. Ik ken genoeg leerlingen die al lang waren afgehaakt bij deze ervaringen. Carla en Manon niet. Ze zijn vastbesloten en hebben een duidelijke richting voor ogen. Deze twee dames komen er wel. Ik lees graag je reactie hieronder!  

23 april 2015

Reacties

Hallo Lieza, Wat fijn te lezen dat deze meiden (op tijd) toch nog de juiste begeleiding hebben gevonden. Nu kunnen ze blijven volhouden en hun droom uit laten komen. Groet Judit

Reactie toevoegen

CAPTCHA
Deze vraag is om te controleren dat u een mens bent, om geautomatiseerde invoer (spam) te voorkomen.